“Ik wil mensen leren de kleine dingen te appreciëren” In gesprek met Ingrid Cockx

Hoe ben je bij UilenSpiegel terechtgekomen?

Ingrid kwam vermoedelijk in 2023 voor het eerst in contact met UilenSpiegel, tijdens haar dagtherapie in Kortenberg. “Ik denk dat ze daar voor het eerst over UilenSpiegel verteld hebben”, vertelt ze. NatuurGenoten leerde ze kennen via Jan Loenders. Ze ontmoette Jan in het kader van Hartelijke Plekken, waar ze mee wandelingen wilde organiseren. Ingrid ging enkele keren mee met zijn wandelingen vanuit het Hoeckhuys. Later begeleidde Jan ook twee wandelingen voor Hartelijke Plekken.
Tegelijk volgde Ingrid een opleiding tot ervaringsdeskundige. Binnen die opleiding werkte ze wandelingen uit rond “Detail in Beeld”, vooral in de natuur. Toen ook vanuit de HerstelAcademie de vraag kwam om opnieuw samen met UilenSpiegel wandelingen te organiseren, sloot Ingrid aan bij de maandelijkse verrassingswandelingen die Rita vroeger samen met Jan deed.
“Zo ben ik er als vrijwilliger voor NatuurGenoten Leuven ingerold. Nu wandel ik maandelijks met Jan mee op de verrassingswandelingen. In de toekomst hoop ik op mijn eigen manier ‘Detail-in-Beeld’-wandelingen in de natuur te kunnen organiseren voor NatuurGenoten Leuven.”

Voor Ingrid lopen haar engagementen vaak door elkaar. “Ik probeer altijd verbanden te leggen tussen de verschillende vormen van vrijwilligerswerk die ik doe.”

Wat motiveert je in dit vrijwilligerswerk?

Ingrids motivatie vertrekt sterk vanuit haar eigen ervaring. Tijdens haar driejarige opleiding tot ervaringsdeskundige vroeg ze zich soms af of dit pad wel echt iets voor haar was. Maar toen ze de opdracht kreeg om een “Detail-in-Beeld”-wandeling uit te werken, voelde ze dat er iets klikte.

“Als ik gestresseerd was en de natuur in ging, verloor ik me altijd in details. Ik kwam dan terug met een hele berg foto’s. Toen dacht ik: dit is echt mijn ding.”

Die manier van kijken heeft Ingrid gaandeweg leren kennen als iets dat haar rust brengt. “Het is een methode die ik zelf ontdekt heb en die mij helpt om rustig te worden. Ik ben daar heel enthousiast over.”
Voor Ingrid is dit ook de manier waarop ze zich wil inzetten als ervaringswerker: vanuit haar eigen psychische kwetsbaarheid iets kunnen betekenen voor anderen. “Wat mij helpt, wil ik graag delen.”

Kan je iets vertellen over je eigen ervaring met moeilijke periodes?

Ingrid vertelt open over moeilijke periodes in haar leven. In 2022 ging ze tijdens de 10-daagse van de Geestelijke Gezondheid luisteren naar herstelverhalen uit het boek Kwetsbaar sterk. Daar hoorde ze het verhaal van Elise.“Toen dacht ik: aha, dat is het dan.”
Tot dan had Ingrid nog nooit gehoord van bipolaire stoornis type 2. Ze kende wel type 1, het beeld dat het meest gekend is: het vroegere manisch-depressieve beeld. Depressieve periodes kende ze uit eigen ervaring, want daar heeft ze altijd hard mee geworsteld. Maar de andere kant had ze nooit echt herkend. “Ik had niet door dat de periodes waarin ik heel druk was, mijn gedachten niet kon stilzetten en problemen kreeg op het werk, vaak hypomane periodes waren. Ik had dan heel veel ideeën, niemand luisterde daarnaar, en dat bleef de hele nacht draaien.”
Toen ze ook die hypomane periodes een plek kon geven, begon de bal te rollen. Ingrid ging eerst ambulant in behandeling in Kortenberg en werd daarna opgenomen. Daar kreeg ze haar diagnose. “Dat gaf richting. Een antwoord. Aha, daar ligt het aan.”

De diagnose opende voor Ingrid ook een deur om erover te praten. Ze vertelde aan vrienden en familie dat ze in Kortenberg was geweest, in de psychiatrie. “Dat is ook één van mijn doelen: het meer bespreekbaar maken. Ik moet er soms nog altijd op letten om te durven zeggen dat ik een psychische kwetsbaarheid heb.” Die openheid is nog vrij recent. De diagnose en het praten erover dateren van 2023. En niet iedereen herkent meteen wat Ingrid vertelt. “Als ik zeg dat ik depressief ben, zeggen vrienden soms: ‘Gij, depressief?’ Maar in de periodes dat je depressief bent, zien ze je minder. En als ik hypomaan was, dan was ik de plezantste van de groep. Mensen vinden dat leuk. En zelf vond ik dat ook fijne periodes: je durft alles, je spreekt iedereen aan.”Net daarom is het zoeken naar evenwicht niet eenvoudig. “Je moet leren herkennen wanneer je naar boven gaat. Dan is het even leuk, maar je moet zien dat je er niet over gaat. De balans leren vinden, dat is het moeilijkste.”
Toch heeft de diagnose haar ook mildheid gebracht. “Er valt veel schuld en schaamte weg. Als ik nu een depressieve periode heb en weer in de zetel of in mijn bed lig, kan ik denken: het gaat nu niet, maar ik ben ziek. Dan is het ook zo. Ik moet het even laten voor wat het is. Ik heb meer mildheid voor mezelf gekregen.”

Heeft de natuur jou geholpen in die moeilijke periodes?

De natuur speelt voor Ingrid een grote rol in moeilijke periodes. Al is het op zulke momenten niet altijd vanzelfsprekend om naar buiten te gaan. “Als ik down ben, is het de kunst om toch buiten te gaan. In gewone periodes is mijn blik tijdens het wandelen meteen naar buiten gericht. Maar als ik me down voel, zie ik dat zo niet.” Toch kan er in de natuur plots iets gebeuren. “Op een bepaald moment zie ik dan toch iets, een detail. Dan krijg ik een klik en is mijn blik weer naar buiten gericht. Daarna kom ik thuis en zie ik mijn foto’s van al dat moois.”
Voor Ingrid is de natuur uitnodigend. Ze zit vol details, schoonheid en rust.

“De natuur is heel toegankelijk om dingen te voelen. Er zit ook iets relativerends in. Wij zijn maar klein tegenover de grote natuur. Dat helpt om dingen in perspectief te plaatsen.”

Wanneer ze terugkomt van een wandeling, voelt ze zich vaak verwonderd. “Ik kom altijd zo blij als een kind terug naar huis. Verwonderd over hoe mooi de natuur kan zijn. De kleine dingskes. Dus ja, dat helpt mij enorm.” Ook vertragen hoort daarbij. “Rust leren vinden, stilstaan bij dingen, de tijd nemen: daar heb ik het zelf soms nog moeilijk mee. Maar in de natuur kan je die rust vinden. Zeker door te vertragen en stil te staan bij wat je ziet.”

Wat betekent UilenSpiegel voor jou?

Voor Ingrid betekent UilenSpiegel vooral een kans en een kanaal. “Wat ik zelf ervaar als positief, wat mij helpt, wil ik met anderen delen. Ik wil ook mee stigma doorbreken. Ik wil dat er meer gepraat wordt over psychische problemen.”
Zonder UilenSpiegel zou ze vooral in haar kleine kring van vrienden en familie blijven. Via UilenSpiegel kan ze haar ervaring breder inzetten en doorgeven wat voor haar belangrijk is: leren kijken naar kleine dingen, schoonheid opmerken en vertragen. “Ik wil doorgeven dat we kunnen leren om de kleine dingen te appreciëren.”

Heb je een levensmotto?

Ingrids levensmotto sluit nauw aan bij haar wandelingen, haar vrijwilligerswerk en haar manier van kijken naar de natuur.

“Leer de schoonheid te zien in de dingen. Niet alleen het grote, maar vooral het detail.”

Voor haar vraagt kijken naar details ook om vertraging. “Als je naar een detail kijkt, moet je stilstaan en dichterbij komen. Je moet de tijd nemen om naar dingen te kijken. Vertragen.”