"Door wandelingen voor NatuurGenoten Gent te organiseren heb ik zelf een stimulans om buiten te komen. " In gesprek met Marie-Anne Willemot

Hoe ben je bij UilenSpiegel terechtgekomen?

Marie-Anne kende UilenSpiegel al via het psychotherapeutisch centrum Rustenburg. Later hoorde ze via psycho-sociaal revalidatiecentrum Mirabello over de luistergenoten. “Ik ben dan de website gaan bekijken en zag dat ze vrijwilligers zochten. Mijn oog viel meteen op NatuurGenoten.” De interesse was er onmiddellijk. Ze speelde al langer met het idee om zelf een wandelgroep te begeleiden en had daar bij Mirabello al ervaring mee opgedaan. “Eigenlijk was het een geschenk,” vertelt ze.

Wat motiveert je in dit vrijwilligerswerk?

Het begeleiden van kleine groepjes zit in haar natuur. Als jeugdleidster bij de scouts en later tijdens wandelingen met vriendengroepen deed ze niets liever. “Het is geven en ontvangen,” zegt ze. Daarnaast is het voor haar ook persoonlijk belangrijk.

“Ik kom zelf moeilijk mijn huis uit. Door wandelingen te organiseren heb ik een stimulans om buiten te komen. Ik voel me veiliger, en de stap naar buiten zetten gaat makkelijker.”

De natuur speelt daarin een bijzondere rol. “Tegenover de natuur moeten we ons niet bewijzen. Die bomen oordelen niet. In de maatschappij hebben we vaak het gevoel dat dat wel moet.”

Kan je iets vertellen over je eigen ervaring met moeilijke periodes?

Tijdens het begin van haar burn-out gaf haar huisarts de tip om meer te wandelen. “Vanaf het moment dat ik buiten stap, voel ik dat het me deugd doet. Maar die eerste stap blijft moeilijk.” Die herkenbare drempel maakt dat ze veel begrip heeft voor anderen die worstelen met dezelfde stap.

Heeft de natuur jou geholpen in die moeilijke periodes?

“Absoluut,” zegt ze. Omdat ze al zeven jaar niet werkt, worstelt ze soms met schuldgevoelens. “In mijn groep zitten mensen die hard werken. Dan geniet ik er zo van om voor hen een mooi moment in de natuur te organiseren.” Dagelijks wandelen lukte niet, maar wekelijks wel. En vooral: echt aanwezig zijn. “Een blaadje in mijn hand nemen en de nerven bekijken. Blijven stilstaan bij een onnozel grassprietje. Dat helpt om in het nu te zijn.”

Wat betekent UilenSpiegel voor jou?

“Doordat we met lotgenoten zijn, creëren we meteen een band. We hoeven het niet altijd expliciet over onze kwetsbaarheden te hebben, maar iedereen is er met dezelfde reden.” Die gedeelde ervaring zorgt voor veiligheid. “Ik moet me minder bewijzen. Als perfectionist is dat een grote opluchting. Goed is goed genoeg. Ik mag fouten maken.”Waar ze voor haar eerste wandeling nog veel had “geprutst”, voelt ze nu vooral rust. “Voor de komende wandeling ben ik niet zenuwachtig. Ik heb het kunnen loslaten.”

Heb je een levensmotto?

Marie-Anne heeft er zelfs twee.
Het eerste is momenteel haar belangrijkste: wees mild en lief voor jezelf.
Het tweede helpt haar al jaren: prutsen is de meest onderschatte fase van een creatief proces.

“Voor mijn eerste wandeling heb ik veel geprutst, maar dat hoort erbij. Het maakt deel uit van het proces.”

Met die mildheid en dat vertrouwen stapt ze samen met NatuurGenoten Gent de natuur in — stap voor stap, en goed is goed genoeg.