“Vrijwilligerswerk hielp me opnieuw aansluiting vinden bij de wereld”. In gesprek met Philip Keuleers

Hoe ben je bij UilenSpiegel terechtgekomen?

Eind 2019 zag ik op Facebook een oproep van de praatgroep (her-)Leven in Mechelen, voor mensen die een depressie doormaken of doorgemaakt hebben. Die sprak me meteen aan, omdat ik zelf een bijzonder donkere periode had gekend. De praatgroep werd begeleid door vrijwilligsters Veerle en Kristin. Aanvankelijk nam ik gewoon deel, maar in de loop van 2020 werd ik medebegeleider. Vandaag begeleid ik de groep samen met Sabien, die zelf ook ooit deelneemster was.

Daarnaast ben ik sinds 2021 actief bij LuisterGenoten, de luisterlijn van UilenSpiegel. Eén avond per week beman ik gedurende twee uur de chat. En samen met vrijwilliger Jef begeleid ik ook NatuurGenoten in regio Mechelen. We organiseren er wandelingen in het groen.

Wat motiveert je in dit vrijwilligerswerk?

Het is bijzonder waardevol om mensen een veilige plek te kunnen bieden waar ze hun ervaringen kunnen delen, ervaringen die vaak moeilijk bespreekbaar zijn met mensen die het zelf niet meegemaakt hebben. Er ontstaat herkenning en verbinding.

Voor mij persoonlijk is het ook een manier om bij mezelf stil te staan: hoe gaat het met mij? Waar sta ik? Het is een warme, zinvolle manier om actief te blijven én mijn eigen ervaringen te kunnen inzetten.

“Het idealisme en enthousiasme waarvan UilenSpiegel doordrongen is, werken aanstekelijk.”

Kan je iets vertellen over de moeilijke periode die je doormaakte?

Zeker. Een lastige werksituatie maakte het me al een tijd moeilijk. Wat wellicht begon als een burn-out werd een depressie en mede daardoor liep mijn relatie stuk. Toen ging het licht bij mij helemaal uit. Ik moest het huis verlaten waar ik samenwoonde in Hove. Mijn ex-partner verbrak van de ene dag op de andere al het contact. Dat was extra zwaar.

Gelukkig vond ik vrij snel een psychologe die me enorm heeft geholpen. Ook ben ik toen bewust op zoek gegaan naar vrijwilligerswerk. Dat zorgde ervoor dat ik opnieuw aansluiting kon vinden bij de wereld en onder de mensen kwam.

Wat heeft jou het meest geholpen tijdens die periode?

De gesprekken die ik had met mijn psychologe An waren cruciaal. Soms ging ik twee keer per week. Mijn zelfbeeld lag aan diggelen en mijn zelfvertrouwen was bijna volledig verdwenen. Zij hielp me om mezelf weer te zien. Toen ik in Mechelen, mijn thuisstad, een appartement kocht, wees zij me erop wat een kracht dat van mij vroeg: alleen, in zo’n moeilijke periode, je leven opnieuw vormgeven.

Ook bij mijn huisarts vond ik een begripvol luisterend oor. Ik ging ook geregeld wandelen en dat deed me heel veel deugd, het hielp om mijn hoofd leeg te maken.

Wat betekent UilenSpiegel voor jou?

Twee zaken springen eruit. Enerzijds het stukje waar ik zelf deel van uitmaak: de stimulans om lotgenoten bij elkaar te brengen. Daarnaast ook de rol die UilenSpiegel opneemt als spreekbuis, opiniemaker en belangenbehartiger.

Ik geloof sterk in waar de vzw voor staat: mensen de regie over hun leven teruggeven, en de overtuiging dat je met een hoekje af nog steeds waardevol bent in deze wereld. UilenSpiegel is doordrongen van idealisme en enthousiasme, dat werkt aanstekelijk.

Heb je een levensmoto?

“Not all who wander are lost”, van J.R.R. Tolkien. Vrij vertaald: “Niet iedereen die ronddwaalt, is de weg kwijt.”

Interview: Nadia Mahjoub
Dit artikel verscheen in ons magazine Spiegel, winternummer 2025-2026